بارها خواسته ام در وصفت چيزي بگويم

اما زبانم ياري نميكند

مهرباني كه د ر تو ديده ام

          و صداقتي كه در چشمانت موج ميزند

             هيچ كجا سراغ ندارم

                هيچ آيينه اي تو را آنگونه كه هستي

                     نشان نميدهد

                      فقط من ميدانم تو كيستي

                          و همين كافي است براي يك عمر

هر بوسه ای که از دو لبم یار میدهد

عمر دو باره ایست که یکبار میدهد

***          

رهی

ببوس از سر آن سرو سیمین تن تل به پای

به پای او چو رسی کار بوسه از سر گیر

***          

پایت بگذار تا ببوسم

چون دست نمیرسد در آغوش

***

یک بوسه از رخت ده و یک بوسه از لبت

تا هر دو را چشیده ، بگویم کدام به

***

شاهد شیرین لبم بوسه نهان می دهد

آری رسم پری بوسه نهان دادن است

آخر قصه ... فریاد های خاموش دل

عاشقت بودم و اما از تو عاشقی ندیدم

بعد این همه رفاقت به ته قصه رسیدم

تو مسافری هنوزم به موجب پر گرفتن

تو چشات هنوز دروغه رو سرت هوای رفتن

بی تو موندم و شکستم پای هر زخم زبونی

تو منو ساده فروختی تا با دیگری بمونی

برسه روزی که دیگه دلم از پیش تو رفته

تا خودت بیای ببینی که یکی جاتو گرفته

مثه برگی زرد و تنها گم شدم تو زوزه ی باد

دیگه حتی رنگ شعرام به چشای تو نمیاد

نمیدونم به چه جرمی لایق زجر توبودم

حیف این همه ترانه که برای تو سرودم

شب عاشقونه مرد و سحر از قفس در اومد

خواب کوتاه من و تو بی ستاره به سر اومد

حالا که منو نمیخوای بذار این قصه بمیره

یاد تو واسه همیشه بوی کهنگی بگیره