سلللام دوستان گلم......! خوبين. واي چقدر نظرات كمه خواهشن نظر بذارين ديگه سردي دل ما با اين نظرات گرم ميشه... راستي ببخشيد نتونستيم واسه تولد عرفان آپ كنيم يك مشكلي واسه عرفان پيش اومده بود تقصير عرفان بود ديگه من هيچ كاره بودم!؟!؟      ديگه نشد انشالا  سال ديگه تولد من و تولد دوباره عرفان (اگه تا اون موقع زنده مونديم      ).

داره كم كم نزديكاي عيد ميشه و حال و هواي  بهار و تابستون هست و بعضي اوقات من تو مدرسه كه قدم مي زنم قشنگ ميتونم بوي بهار و عيد رو استشمام كنم.(تيكه خيلي احساسي شد كلمات رو داشتي خوب ديگه وقتي ادبيات سال دوم بشي  19  همين ديگه!!!!!!)

خوب هر سال تو اكثر مدرسه ها  اين اتفاق مي افته كه بچه ها خودشونو 1 هفته مونده به عيد قيد مدرسه رو مي زنن و خودشونو تعطيل ميكنن ما هم كه تو روزهاي معموليش مدرسه نيستيم چه برسه به اين روزا....!!

خوب ما ايراني ها هم همه جا از اينجور كارا ميكنيم ديگه!!

بعد از چهار شنبه سوري يك آپ ميكنيم يا من انجام ميدم يا عرفان شايدم با هم ديگه...

چون من عيد به احتمال زياد نيستم ميرم مسافرت (يزد)و آپ عيد رو واگذار ميكنم به عرفان اگه اونم نره مسافرت ....

ممنونم از دوستاي گلم به من مثل هميشه سر ميزنن.

 ( مهسا.ك عزيز *سودابه خانوم*يلدا خانوم*آقا مازیار*شب نویس*شیوا خانوم) 

ممنونم از همه ي دوستان كه ميان اينجا نظر ميدن و يا ميان به ما سر ميزنن و وقتشونو ميذارن وبلاگ مارو تحمل ميكنن (( مرسي از همتون))

بريم سراغ شعر هاي اين پست.... 

                    قسم به چشمات 

                                   قسم به          قسم به چشمات بعد از اين جز تو گلی بو نکنم

                      جز به تو به خوبيات به هيچ کسی خو نکنم

                     قسم به اسمت که تو رو تنها نزارم بعد از اين

                      اسم تو رو داد می زنم تا دم دمای آخرين

                     قطره به قطره خونمو يکجا به نامت می کنم

                      دلخوشی های دنيا مو خودم به نامت می کنم

         می        می برمت يه جای دور می شم واست سنگ صبور

  برات يه         برات يهکلبه می سازم پر از يه رنگي پر نور

روح و             روح و دل و جونو تنم نذر   نگاهت می کنم                                

باختيم پای من هر چه که بردم مال تو                           

هر چه که 

                                             پرواز كن                   پرواز كن ،پروازی بدون ترس

                       حتی دمي را از دست مده ، قطره ای اشك مريز

                       قلبت پاك است ، روحت آزاد

                      راهت را ادامه بده ، منتظر من مباش

                       بر اوج كيهاني صعود خواهی كرد

                       ماورای چنگال زمان

                        ماه بر خواهد آمد ، خورشيد غروب خواهد كرد

                        و من از ياد نخواهم برد

به ديار ديگري ميروم.. ...ميروم که شايد کسي يادم کند... شايد به ياد من کسي گريه کند... شايد روزي که بفهمم کسي عاشقم هست... ديگر عاشق نباشم.... چون ديگر نخواهم بود.... ...براي کسي که هرگز يادم نکرد... ...براي کسي که هرگز يادم نکرد

این گلها تقدیم به دوستای گلم

                    آرزوهایت را یادداشت کن           
                           خداوند آنها را فراموش نمی کند 
                    اما تو از خاطرت می رود    
                            آنچه امروز داری.....
                    خواسته دیروزت بوده است!!!

مسافر من!
آنگاه که می روی
کمی هم واپس نگر باش
با من سخن بگو
مگذار یکباره از پا در افتم
فراق صاعقه وار بر نمی تابم
جدایی را لحظه لحظه به من بیاموز
آرام تر بگذر
تو هرگز مشایعت کننده نبودی
تا بدانی وداع چه صعب است
وداع طوفان می آفریند
اگر فریاد رعد را در طوفان وداع نمی شنوی
باران هنگام طوفان را که می بینی!
آری باران اشک بی طاقتم را که می نگری
من چه کنم؟
تو پرواز می کنی
و من پایم به زمین بسته است
ای پرنده!
دست خدا به همراهت
اما نمی دانی
که بی تو بجای خون
اشک در رگهایم جاری است
از خود تهی شده ام
نمی دانم تا بازگردی
مرا خواهی دید؟؟!!